Państwo niby religijne

W dziwnym kraju przyszło nam żyć, bardzo religijnym, ale w sumie tylko teoretycznie. Ogromna większość deklaruje się jako katolicy, ale na mszy w niedziele stoją przed kościołem albo wogóle do niego nie chodzą. To dlaczego chodzą? Bo dziadek, pradziadek chodził, bo co by powiedzieli sąsiedzi. Nie mówię oczywiście o wszystkich, znaw wielu prawdziwych katolików, którzy na prawdę wierzą. Moim zdaniem kościół katolicki ma za duże wpływy w Polsce, za bardzo miesza się do polityki. I nie chodzi mi tu o ojca dyktatora i jego radio. Bardziej denerwuje mnie t, że Episkopat Polski zabiera głos w sprawach polityki. Państwo powinno być świeckie, zupełnie oddzielone od wszelkich religii. Dwa organizmy żyjące własnym życiem, nie wpływające na siebie wzajemnie. To samo z religią w szkołach. Jestem za wprowadzeniem etyki, której powinni uczyć świeccy a nie duchownie. A tu co? Żeby nie chodzic na religię trzeba mieć zezwolenie od rodziców. Mówcie co chcecie, możecie mnie nawet spalić na stosie jako heretyka, ale zdania o kościele katolickim nie zmienię. I dalej będę poszukiwał czegoś dla siebie. Aktualnie nie uważam sie za wyznawce żadnej religii. Przeżyłem juz okres fascynacji buddyzmem, ale minął i teraz szukam dalej. Najbrdziej boję się tego, że jeśli znajdę coś co będzie mi odpowiadać nie zostanie to zaakceptowane przez innych. Bo co by powiedziała moja mocno zdeklarowana jako katoliczka babcia gdyby dowiedziała się, że praktykuję np. kult bogów nordyckich? A właśnie dawne kulty ostatnimi czasy najbardziej mnie fascynują(zgadnijcie przez kogo to się zaczeło). No cóż w naszym kraju nic się raczej nie zmieni a ja dalej szukam.

Nie pisałem nic przez ostatnie 3 dni, byłem zajęty typowo weekendowymi czynnościami ;] ale od dziś juz wszystko wraca do normy i będę pisał dalej ;]